วันคืนที่เลวร้ายร่วมกับคนที่เรารัก

  ที่มา คิดจากความว่าง 3 :  http://www.dungtrin.com

ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้?

ก็คุณยั่วให้ทำน่ะสิ!

หน้าตัวเมียเอ๊ย! รังแกผู้หญิง ตบอีกสิ! หรือจะฆ่าให้ตายก็เอา!

ใช่! ผมมันหน้าตัวเมีย แต่คุณน่ะตัวเมียขนานแท้และดั้งเดิมเลย คิดผิดจริงๆที่มาอยู่ด้วย!

ฮึ! ใครกันแน่ที่คิดผิด? ตอนแรกฉันบอกไม่เอาๆ ใครเป็นคนตามตื๊อตามจีบเช้าถึงเย็นถึง?

ก็ตอนนั้นผมไม่รู้นี่ว่าคุณมันร้ายขนาดนี้

ต้นตอความร้ายของฉันก็คือความชั่วของคุณนั่นแหละ!

เรื่องของเรื่องคือผมไม่ทำอย่างใจคุณเท่านั้น! ผมชั่วตรงไหน?

อ๋อ! ที่ตบผู้หญิงได้นี่ยังเป็นคนดีอยู่เหรอ?

ผมเป็นแค่คนธรรมดาที่อาจตบะแตกได้ ถ้าถูกยั่วด้วยคำหยาบๆคายๆ ลามปามถึงโคตรเหง้า!

ก็ถ้าถูกสั่งสอนมาดี จะมีหลายใจอย่างนี้รึ?

คุณนั่นแหละ ดูตัวเองดีๆเถอะว่าเผื่อใจไว้ให้กี่คน! สำหรับผมรู้แน่แก่ใจว่ามีคุณคนเดียว!

มีฉันคนเดียว? แล้วในอีเมลนั่นน่ะใคร?

คุณค้นในสิ่งที่ไม่ควรค้น ก็ต้องเจออะไรที่ไม่ควรเจอเป็นธรรมดา ผมเล่าให้ฟังตั้งนานแล้วว่านั่นแฟนเก่า ถ้าเธอติดต่อถามไถ่ทุกข์สุข คุณจะไม่ให้ผมตอบกลับไปเลยหรือ?

ทำไมเลิกไม่เป็นเลิก? หญิงชายติดต่อกันน่ะ เป็นได้แค่แฟนหรือไม่ก็คู่นอนเท่านั้น!

งั้นคุณไม่ต้องไปทำงานแล้วนะ ออฟฟิศคุณน่ะ ผู้ชายที่ต้องติดต่อกันทั้งนั้น!

โอเคเลย! คุณเลี้ยงฉัน ให้เงินฉันมากเท่าเงินเดือนปัจจุบัน สิ้นปีให้โบนัสสิบเดือนอย่างที่เคยได้ด้วย แล้วพรุ่งนี้ฉันจะไปลาออก!

ปัดโธ่เอ๊ย!

พูดได้แค่เนี้ยเหรอ? ปัดโธ่เอ๊ย!

เอาล่ะ… เรามาพูดดีๆดีกว่า ทีหลังอย่าขึ้นมึงขึ้นกูแว๊ดๆใส่ผมอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าเล่นถึงพ่อถึงแม่!

เวลาทะเลาะกันเขาก็อย่างนี้ทั้งนั้นแหละ!

มันถึงอยู่กันไม่รอดทั้งนั้นไง!

ถ้าคุณไม่ทำเรื่องน่าด่า ฉันก็จะไม่ด่า!

ทำตามสามัญสำนึกก็น่าด่าหรือ?

นี่ไม่ใช่เรื่องสามัญสำนึก แต่เป็นเรื่องถ่านไฟเก่า!

คุณรู้ไหม ทุกเรื่องคือเรื่องของสามัญสำนึกทั้งนั้น? ถ้าขาดสามัญสำนึกตัวเดียว ทุกอย่าง ‘เป็นเรื่อง’ ได้หมด!

แล้วสามัญสำนึกของคุณบอกว่าฉันเป็นใคร? มีสิทธิ์จะหวงคุณได้บ้างไหม?

ตอนนี้เหรอ? สามัญสำนึกบอกผมว่าคุณคือคนแปลกหน้า ที่ผมเผลอเซ็นแกร๊กหนึ่งตอนช่วงหน้ามืด ยินยอมให้เป็นเมีย แต่ผมไม่เคยยินยอมให้ถือสิทธิ์ออกกฎบงการชีวิตผมนะ!

ฉันไม่ได้บงการชีวิตคุณ ฉันแค่รู้สึกว่าควรมีสิทธิ์หวงคุณบ้าง จะเสียสละอะไรเล็กๆน้อยๆให้ฉันบ้างไม่ได้หรือไง?

มี เหตุผลอะไรที่ต้องเสียสละให้คนแปลกหน้าขนาดนั้น? ก่อนแต่งคุณเป็นแค่คนแปลกหน้าที่ทำตัวน่ารักอย่าบอกใคร แต่หลังแต่คุณกลายเป็นคนแปลกหน้าที่มีพฤติกรรมน่ารังเกียจเป็นที่สุด!

เหรอ…

นี่… ขอล่ะ อย่าร้องไห้ได้ไหม… เอาล่ะๆ ผมขอโทษ ผมพูดด้วยอารมณ์ชั่ววูบ และความจริงเราสองคนก็กำลังเต็มไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบ… โอเค… นิ่งซะนะ

เรารักกันโดยไม่มีวันคืนที่เลวร้ายจะได้ไหม?

ผมเชื่อว่าวันคืนที่เลวร้าย เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตร่วมกับคนที่เรารัก แต่วิธีที่ช่วยกันทำให้เรื่องลงเอย จะเป็นตัวชี้ขาดว่าเราไปด้วยกันไม่รอด หรือจะรักกันมากขึ้น

ฉันทนคุณได้ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องผู้หญิง

ผมยอมรับ ว่าวันหนึ่งผมอาจพลาดในเรื่องที่คุณไม่อาจทน แต่วันนี้คุณพลาดในเรื่องที่ผมทนไม่ได้ไปแล้วนะ

แล้วจะให้ฉันทำยังไง?

เราต่างหากที่ต้องทำร่วมกัน ถามใหม่ว่าเราจะทำยังไงร่วมกัน

โอเค! แล้วเราจะทำยังไงร่วมกัน?

เริ่มต้นดูใจกันดีๆอีกที ดูว่ามาถึงตรงนี้ เรายังรักและอยากอยู่ด้วยกันมากพอหรือเปล่า

ถ้าไม่พอ เราคงไม่ตกลงใจแต่งงานกันตั้งแต่แรกใช่ไหม?

การแต่งงานไม่ใช่บทพิสูจน์สุดท้าย เราอาจจะแค่นึกว่าใครๆก็ต้องทำอย่างนี้ ชีวิตถึงจะสมบูรณ์ เราเลยทำมั่ง พอแต่งแล้ว รู้จักชีวิตแต่งงานจริงๆแล้วอย่างนี้แหละ ถึงพิสูจน์ใจว่าต้องการชีวิตแบบนี้จริงไหม และต้องการไปเพื่ออะไรแน่

สำหรับฉัน แค่อยากมีความสุข มีความอบอุ่นกับชีวิตคู่ที่ดีพอ

งั้นคุณต้องมองให้เห็น ว่าที่ผ่านมาเราไม่เคยเป็นสุขร่วมกัน เราแค่ ‘สมใจอยาก’ ร่วมกันเป็นคราวๆไป แล้วก็เพิ่มความอยากอื่นๆตามมาเป็นระลอก ผมอยากเป็นอิสระ ส่วนคุณอยากจะคุมผมไว้ หรือไม่เราก็สลับบทกันเป็นนักโทษและผู้คุม จนกว่าวันใดวันหนึ่ง คนใดคนหนึ่งจะทนไม่ไหว เกิดความอยากขั้นสุดท้าย คือแหกคุกหนี!

แล้วทำยังไงถึงจะมีความสุขร่วมกัน?

เราต้องมีดีกว่านี้ ดีกว่าความอยากฝ่ายต่ำ ดีกว่าความระแวงกัน และดีกว่าความรู้สึกอึดอัดใจกัน ที่จะดีขึ้นได้ไม่ใช่ปล่อยใจตามอยากเอาเข้าตัว เพราะความอยากรังแต่จะลากเราลงต่ำ ทั้งคุณและผมต้องตั้งความปรารถนาที่จะทวนกระแสเสียบ้าง

ยังไงล่ะคะ?

แทน การย่ำอยู่กับที่ และแทนการคิดเอาเข้าตัว ก็ช่วยกันคิดสละให้คนอื่นบ้าง ลองไปในที่ที่ไม่เคยคิดจะไปด้วยกันบ้าง ลองทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำด้วยกันบ้าง เคยนึกไหมว่าถ้าตื่นเช้ากว่าเดิม แล้วไปยืนใกล้ประตูวัดเพื่อใส่บาตรพระด้วยกันจะเป็นทุกข์หรือเป็นสุข? เคยนึกไหมว่าถ้าเราตั้งหัวข้อคุยดีๆที่ทำให้ใจเย็นตอนอยู่ด้วยกันจะเป็นยัง ไง?

คุยเรื่องอะไรแล้วใจเย็นบ้างล่ะ ฉันนึกไม่ออกนี่

ทั้งผมทั้งคุณใจร้อน ถ้าคุยตามใจอยาก ก็มีแต่เรื่องร้อนๆทั้งนั้น ผมเอาหนังสือธรรมะให้คุณอ่านตั้งหลายเล่ม คุณเคยอ่านบ้างหรือเปล่า? ธรรมะไม่ใช่เรื่องไกลตัวแล้วนะ ถ้าคุณอ่านบ้าง คุณจะเห็นเรื่องใจร้อนใจเย็นที่เราเป็นกันอยู่นี้แหละ คือหัวข้อธรรมะที่คุยสนุกเป็นที่สุด!

 

คนสองคน

ยังไม่แต่งงานกันจริง

ตราบเท่าที่ยังมองไม่เห็น

ว่าจะเป็นสุขร่วมกันได้อย่างไร

Comment

Comment:

Tweet

ถ้าอยากสมหวัง รู้ตัวเอง ลองดูที่commentรักแต่ละทีไม่เคยมีบังเอิญสิ เผื่อจะได้ดีขึ้นbig smile

#2 By อังศุมาลิน (103.7.57.18|223.204.99.59) on 2013-02-10 16:18

ชีวิตจริงๆของมนุษย์ Hot!

#1 By GUMBEAR on 2011-11-02 21:23

Recommend