คนที่ใช่ ดูอย่างไรหนอ 

โดย คุณดังตฤณ
ที่มา http://howfarbooks.com/
จากนิตยสาร- ขวัญเรือน



วิธีเลือกเบื้องต้นเลย ให้ดูที่ความรู้สึก
คบกันแรก ๆ เขาให้ความรู้สึกอึดอัด หรือให้ความสบายใจ
ให้ความรู้สึกคุยกันได้ คุยกันไม่ได้ จนกระทั่งเมื่อคบ ๆ กันไปแล้ว
มีกิจกรรมทำร่วมกันเยอะไหม กิจกรรมร่วมกันแบบโลก ๆ เช่น
ไปเล่นกีฬาด้วยกัน เล่นเกมคอมพ์ด้วยกัน หรือไปเที่ยวด้วยกัน แฮปปี้ไหม

แล้วในขั้นที่สุด คนที่ใช่ต้องเป็นคนที่ทำบุญกับเราได้
บางคู่ทุกอย่างเข้ากันได้หมด แต่ยังมีความสงสัยว่า
เอ๊ะ...ขาดอะไรไป ซึ่งทำให้รู้สึกว่าไม่เต็มที่
ตรงนั้นผมชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่ขาดไปคือการร่วมบุญกัน

การร่วมบุญกันเป็นจุดสูงสุดเลยที่จะสร้างภาวะคู่ขึ้นมา
ที่เราเกิดเป็นมนุษย์ได้เพราะบุญ ที่เรารู้สึกดีได้ก็เพราะบุญ
เรามีอะไรดี ๆ ได้ก็เพราะบุญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ภาวะคู่นี้ สร้างขึ้นมาจากบุญ ไม่ได้สร้างขึ้นมาจากบาป
การพูด การคิด ทำอะไรร่วมกันที่เป็นไปในทางดี ทางกุศล
ไปในทางที่ให้ ที่สละออก นั่นเป็นเรื่องของบุญทั้งสิ้น
การรักษาศีลร่วมกันก็เป็นบุญ การมีความยินยอมพร้อมใจ
จะพัฒนาความเข้าใจในระดับสูง เช่น ไปปฏิบัติธรรมภาวนาก็เป็นบุญ

วิธีที่จะดูว่าคนนี้ใช่กับเราจริงหรือไม่จริง ดูตอนที่ไปทำบุญด้วยกัน
ทำแล้วเกิดความรู้สึกที่ดีไหม ก่อนไปทำ ทะเลาะกันหรือเปล่า
ระหว่างทางไป ทะเลาะกันหรือเปล่า หลังจากทำบุญ ทะเลาะกันหรือเปล่า
ผมเห็นจากประสบการณ์จริง ๆ เลยว่า บางคู่เข้ากันได้ทุกอย่าง
แต่พอไปทำบุญด้วยกัน แทบจะกระโดดกัดคอกัน
เหมือนกับเป็นข้อพิสูจน์กลาย ๆ ว่า ที่เคยทำมาด้วยกัน มันพอไหม
คู่ที่ทำบุญด้วยกันยังดีไม่พอ จะทะเลาะกันและขัดกัน
หรือเห็นไม่ตรงกันในการทำบุญ ในเรื่องของการไปศรัทธาพระ
ศรัทธาแนวทางการปฏิบัติตน อะไรต่อมิอะไรต่าง ๆ จะมีข้อขัดแย้ง

เรื่องนี้คนส่วนใหญ่มองว่า บุญเป็นของแถม
แต่ที่แท้ไม่ใช่ มันเป็นจุดกำเนิดของความรักเลย
จะเป็นความรักที่ยั่งยืนหรือไม่ยั่งยืน
เป็นความรักที่จะมีความร้าวฉาน หรือไม่ร้าวฉาน
วิธีการทำบุญร่วมกันบ่อย ๆ จะทำให้ต่างฝ่ายต่างเห็นสัมพันธภาพ
ที่จะเกิดขึ้นต่อไปว่าจะเป็นไปอย่างไร


ถ้าหากเลือกคนที่ใช่ได้ถูกตัวแล้ว ความรักมันเกิดที่ตรงนั้นแหละ
มาพร้อมกับใจของคุณที่เปิดรับคนที่ใช่

หลังจากเจอคนที่ใช่ คนที่ควรจะเป็นคู่รักของคุณแล้ว
อย่างไรล่ะ ที่จะเป็นลำดับต่อไป
ก็คือไม่ดูดาย ไม่ทอดหุ่ย
เพราะความรัก ทั้งหมดทั้งปวง ก็คือความรู้สึกนั่นแหละ
ความรู้สึกว่าใช่ ว่าเป็นสุข บรรเจิด เบิกบาน ทั้งหลายทั้งปวงคือความรู้สึก

ฉะนั้น ตั้งโจทย์ง่าย ๆ ว่า
ทำอย่างไร จึงจะรักษาความรู้สึกได้ตลอดไป

อันนี้เป็นโจทย์ข้อสำคัญมาก ซึ่งคนไม่ค่อยตั้งกัน
นึกว่ารักกันแล้ว ไว้ใจกัน ไม่มีอะไรที่จะต้องทำแล้ว
พูดง่าย ๆ ว่าไม่เติมอาหารเลี้ยงชีวิตความรักไว้ วันหนึ่งความรักก็ตาย

ฉะนั้น จึงต้องมีวิธีรักษาความรู้สึก ซึ่งมันจะมีแบบโลก ๆ เลย
ยกตัวอย่างที่ผมรู้สึกว่ามันเป็นไปในทางปฏิบัติมาก ๆ ก็คือว่า

อย่าเห็นความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นเรื่องรอง
ให้เห็นเป็นความสำคัญอันดับแรก ๆ เลย
บางคนไปเน้นเฉพาะวันสำคัญ หรือเหตุการณ์ใหญ่ ๆ
จริง ๆ ไม่ใช่เลย เรื่องใหญ่ ๆ พวกนั้นไม่สำคัญ
เพราะสิ่งที่จะทำให้คนเราจดจำกันและกันได้นาน ๆ
สำคัญเลยก็คือความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นทุกวัน


พอเจอหน้ากัน ทักทายกันยังไง
เวลาอีกฝ่ายหนึ่งขอจับมือด้วย คุณทำยังไง
เวลาขอความช่วยเหลืออะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณทำยังไง

แสดงให้เห็นน้ำใจที่แท้จริง

Comment

Comment:

Tweet

Recommend